29 maja 2026 roku w Szkole Podstawowej w Wińsku odbyła się wyjątkowa i podniosła uroczystość nadania imienia Weroniki i Roberta Kulaszów – pierwszych dyrektorów szkoły. Wydarzeniu towarzyszyło również uroczyste poświęcenie sztandaru szkoły, który od tego dnia stał się szczególnym symbolem jej tożsamości, tradycji i wartości.
Obchody rozpoczęły się Mszą Świętą, podczas której modlono się w intencji całej społeczności szkolnej: uczniów, nauczycieli, pracowników oraz rodziców. W trakcie liturgii dokonano poświęcenia sztandaru, powierzając go opiece Bożej jako znak jedności i dumy szkoły.
Następnie odbyła się część oficjalna w budynku szkoły, podczas której przypomniano historię placówki oraz sylwetki patronów. W programie znalazła się również część artystyczna przygotowana przez uczniów, która nadała uroczystości wyjątkowy i wzruszający charakter.
Nadanie imienia Weroniki i Roberta Kulaszów podkreśla ich wkład w tworzenie fundamentów szkoły oraz rozwój lokalnej edukacji. Uroczystość była okazją do wspólnego świętowania, refleksji nad historią szkoły oraz wyrażenia wdzięczności wszystkim, którzy ją współtworzą i wspierają na co dzień.
24 maja 2026 roku uczniowie klas czwartych naszej parafii przeżywali uroczystość Rocznicy Pierwszej Komunii Świętej. Był to szczególny dzień dziękczynienia za dar Eucharystii oraz okazja do przypomnienia sobie wydarzeń sprzed roku, kiedy po raz pierwszy przyjęli do swoich serc Jezusa Chrystusa w Komunii Świętej.
Podczas uroczystej Mszy Świętej dzieci wraz z rodzicami, rodzinami i bliskimi zgromadziły się przy ołtarzu, aby wspólnie modlić się i dziękować Bogu za Jego obecność w ich życiu. Rocznica była także zachętą do dalszego pogłębiania wiary, regularnego uczestnictwa we Mszy Świętej oraz budowania przyjaźni z Chrystusem obecnym w Najświętszym Sakramencie.
W modlitwie powierzaliśmy Bogu wszystkie dzieci obchodzące swoją rocznicę, prosząc, aby Jezus Eucharystyczny umacniał je swoją łaską, prowadził drogą dobra i pomagał wzrastać w wierze, nadziei i miłości.
Dziękujemy rodzicom, katechetom oraz wszystkim, którzy wspierają młode pokolenie w odkrywaniu piękna życia chrześcijańskiego. Niech wspomnienie pierwszego spotkania z Jezusem Eucharystycznym pozostaje dla dzieci źródłem siły i inspiracją do wiernego podążania za Chrystusem każdego dnia.
Pierwsza Komunia Święta jest jednym z najważniejszych wydarzeń w życiu młodego chrześcijanina. W tym wyjątkowym dniu dzieci po raz pierwszy w pełni uczestniczyły w Eucharystii, przyjmując do swoich serc Jezusa Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie.
Uroczysta Msza Święta zgromadziła dzieci, ich rodziców, chrzestnych, dziadków oraz licznie przybyłych parafian, którzy wspólnie modlili się za młodych uczestników tego wydarzenia. Był to czas radości, wzruszenia i wdzięczności za dar wiary przekazywanej w rodzinach oraz we wspólnocie Kościoła.
Przygotowanie do Pierwszej Komunii Świętej obejmowało katechezę, modlitwę oraz regularne uczestnictwo w życiu parafii. Szczególnym momentem było również przystąpienie do sakramentu pokuty i pojednania, dzięki któremu dzieci mogły z czystym sercem przyjąć Chrystusa Eucharystycznego.
Dziękujemy rodzicom, katechetom, wychowawcom oraz wszystkim osobom zaangażowanym w przygotowanie tej pięknej uroczystości. Niech Jezus, którego dzieci przyjęły po raz pierwszy do swoich serc, prowadzi je przez całe życie drogą wiary, nadziei i miłości.
Otaczajmy naszych młodych parafian modlitwą, aby przyjaźń z Chrystusem, rozpoczęta przy stole Eucharystii, nieustannie się rozwijała i przynosiła obfite owoce w ich codziennym życiu.
8 maja 2026 roku w Wińsku odbyły się Powiatowe Obchody Dnia Strażaka, które zgromadziły funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej, druhów Ochotniczych Straży Pożarnych z terenu powiatu wołowskiego, przedstawicieli władz samorządowych oraz mieszkańców regionu. Uroczystości były okazją do wyrażenia wdzięczności strażakom za ich codzienną służbę, odwagę i poświęcenie na rzecz bezpieczeństwa lokalnej społeczności.
Obchody rozpoczęły się Mszą Świętą w kościele pw. Świętej Trójcy w Wińsku, sprawowaną w intencji strażaków i ich rodzin. Następnie uczestnicy przeszli w uroczystym przemarszu do Szkoły Podstawowej w Wińsku, gdzie odbyła się oficjalna część wydarzenia. Wręczono awanse, odznaczenia i wyróżnienia dla strażaków, doceniając ich zaangażowanie i ofiarną służbę.
Powiatowy Dzień Strażaka w Wińsku był nie tylko świętem strażackiej braci, ale również okazją do integracji mieszkańców oraz promocji wiedzy na temat bezpieczeństwa i ochrony ludności.
Kolejnym i zarazem jednym z najbardziej wzruszających punktów naszej pielgrzymki śladami św. Jana Pawła II były Wadowice – rodzinne miasto Karola Wojtyły. To właśnie tutaj 18 maja 1920 roku przyszedł na świat przyszły papież, którego życie i pontyfikat odcisnęły niezwykłe piętno na historii Kościoła i świata.
Spacerując ulicami Wadowic, pielgrzymi mogli zobaczyć miejsca związane z dzieciństwem i młodością Karola Wojtyły. To tutaj dorastał, uczęszczał do szkoły, rozwijał swoje zainteresowania sportowe i teatralne oraz pogłębiał swoją wiarę. Wadowice były dla niego miejscem szczególnym, do którego wielokrotnie wracał pamięcią przez całe życie. Sam Jan Paweł II podczas pielgrzymki do rodzinnego miasta w 1999 roku powiedział: „Tutaj, w tym mieście, w Wadowicach, wszystko się zaczęło”.
Szczególnym miejscem naszej wizyty było Muzeum Dom Rodzinny Jana Pawła II. Nowoczesna ekspozycja prowadzi zwiedzających przez kolejne etapy życia Karola Wojtyły – od dzieciństwa i lat szkolnych, przez okres okupacji, kapłaństwo, posługę biskupią i kardynalską, aż po wybór na Stolicę Piotrową i lata pontyfikatu. Wśród zgromadzonych pamiątek znajdują się fotografie, dokumenty, przedmioty codziennego użytku oraz liczne materiały multimedialne, które pozwalają lepiej poznać człowieka, który został papieżem.
Nieopodal rodzinnego domu znajduje się Bazylika Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny. W tej świątyni 20 czerwca 1920 roku Karol Wojtyła został ochrzczony i tutaj stawiał pierwsze kroki na drodze wiary. To właśnie w tym kościele modlił się jako dziecko, ministrant i młody człowiek rozeznający swoje powołanie. Dla pielgrzymów była to wyjątkowa okazja do modlitwy przy chrzcielnicy, przy której rozpoczęła się duchowa droga świętego papieża.
Zwiedzając Wadowice, mogliśmy lepiej zrozumieć, jak wielki wpływ na kształtowanie charakteru i wiary Karola Wojtyły miały rodzina, parafia oraz środowisko rodzinnego miasta. To tutaj nauczył się miłości do Boga, Ojczyzny i drugiego człowieka. Te wartości niósł później przez całe życie – jako kapłan, biskup Krakowa, a następnie papież Jan Paweł II.
Wizyta w Wadowicach była dla uczestników pielgrzymki nie tylko spotkaniem z historią, ale przede wszystkim okazją do refleksji nad tym, jak wielkie rzeczy Bóg może uczynić przez człowieka, który wiernie odpowiada na swoje powołanie. W miejscu, gdzie „wszystko się zaczęło”, mogliśmy na nowo odkryć źródła wiary i duchowości św. Jana Pawła II oraz dziękować za jego życie, nauczanie i świętość.
Kolejnym ważnym etapem naszej pielgrzymki śladami św. Jana Pawła II była Kalwaria Zebrzydowska – jedno z najważniejszych sanktuariów maryjnych w Polsce, szczególnie bliskie sercu Karola Wojtyły. To miejsce towarzyszyło mu przez całe życie – od lat dziecięcych, poprzez kapłaństwo i posługę biskupią, aż po pontyfikat.
Młody Karol Wojtyła przybywał do Kalwarii wraz ze swoim ojcem z pobliskich Wadowic. W cieniu kalwaryjskich dróżek i przed cudownym obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej dojrzewała jego wiara i szczególne nabożeństwo do Matki Bożej. To tutaj uczył się modlitwy, zawierzenia i zaufania Bogu. Po śmierci matki, a później brata i ojca, Kalwaria stała się dla niego miejscem duchowego umocnienia i odnajdywania nadziei.
Po przyjęciu święceń kapłańskich Karol Wojtyła często powracał do sanktuarium jako ksiądz, a następnie biskup i arcybiskup krakowski. Brał udział w uroczystościach religijnych, prowadził modlitwy oraz pielgrzymował po kalwaryjskich dróżkach razem z wiernymi. Wielokrotnie podkreślał, że Kalwaria była jednym z najważniejszych miejsc na mapie jego duchowego życia.
Także jako papież Jan Paweł II nie zapomniał o ukochanym sanktuarium. Podczas każdej pielgrzymki do Ojczyzny starał się odwiedzać Kalwarię Zebrzydowską. Szczególnie wzruszająca była jego wizyta w 1979 roku, podczas pierwszej pielgrzymki do Polski po wyborze na Stolicę Piotrową. Powrócił również w roku 2002, kiedy jako człowiek naznaczony cierpieniem i chorobą modlił się przed obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej. Wówczas wypowiedział słowa, które na trwałe zapisały się w historii sanktuarium:
„Tutaj, u stóp Matki Kalwaryjskiej, zawsze znajdowałem siłę, pociechę i światło dla mojego życia”.
Jan Paweł II często wspominał, że Kalwaria była miejscem, do którego przychodził ze wszystkimi ważnymi sprawami swojego życia i posługi. Modlił się tutaj o rozeznanie powołania kapłańskiego, o siłę do pełnienia obowiązków biskupa, a później także o mądrość i wytrwałość w prowadzeniu Kościoła powszechnego. Sanktuarium było dla niego prawdziwą szkołą modlitwy i zawierzenia Matce Bożej.
Podczas naszej wizyty nawiedziliśmy Bazylikę Matki Bożej Anielskiej oraz modliliśmy się przed cudownym obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej. Mogliśmy również podziwiać piękno kalwaryjskich dróżek i kaplic rozsianych po okolicznych wzgórzach. To wyjątkowe miejsce pozwoliło nam jeszcze głębiej zrozumieć duchowość św. Jana Pawła II oraz jego szczególną więź z Maryją.
Wizyta w Kalwarii Zebrzydowskiej była dla pielgrzymów czasem modlitwy, refleksji i wdzięczności za dar życia oraz pontyfikatu św. Jana Pawła II, którego wiara i świadectwo nadal inspirują kolejne pokolenia chrześcijan.
Kolejnym punktem naszej pielgrzymki była Katedra Wawelska – jedna z najważniejszych świątyń w Polsce, nierozerwalnie związana z historią naszego narodu oraz życiem św. Jana Pawła II. To właśnie tutaj Karol Wojtyła przyjął święcenia kapłańskie, a później wielokrotnie modlił się jako biskup i metropolita krakowski.
Podczas zwiedzania pielgrzymi mogli podziwiać majestatyczne wnętrze katedry, królewskie kaplice oraz grobowce królów Polski, bohaterów narodowych i wybitnych postaci naszej historii. Szczególne zainteresowanie wzbudziły także wieże katedralne, z których najsłynniejsza – Wieża Zygmuntowska – skrywa Dzwon Zygmunta, od wieków towarzyszący najważniejszym wydarzeniom w dziejach Ojczyzny.
Wizyta na Wawelu była nie tylko lekcją historii, ale także okazją do modlitwy i refleksji nad duchowym dziedzictwem św. Jana Pawła II. W miejscu tak bliskim sercu Papieża Polaka pielgrzymi mogli jeszcze głębiej przeżywać jego nauczanie oraz dziękować za świadectwo wiary, które pozostawił kolejnym pokoleniom.
Wczesnym rankiem 1 maja uczestnicy parafialnej pielgrzymki śladami św. Jana Pawła II wyruszyli w drogę, rozpoczynając wspólne pielgrzymowanie pełne modlitwy, refleksji i odkrywania miejsc związanych z historią oraz duchowym dziedzictwem naszego wielkiego Rodaka.
Pierwszym punktem programu była Kopalnia Soli w Wieliczce – jeden z najcenniejszych zabytków Polski i świata. Historia kopalni sięga XIII wieku, a przez stulecia była ona jednym z najważniejszych ośrodków wydobycia soli w Europie. To niezwykłe miejsce zachwyca podziemnymi komorami, korytarzami, jeziorami oraz wyjątkowymi rzeźbami wykutymi w soli. Szczególne wrażenie na zwiedzających robi Kaplica św. Kingi – prawdziwe podziemne sanktuarium, którego ściany, ołtarze i żyrandole wykonane są z soli. Kopalnia od 1978 roku znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO i jest jednym z najchętniej odwiedzanych miejsc w Polsce.
Zwiedzanie Wieliczki było nie tylko spotkaniem z historią i kulturą, ale także okazją do podziwiania ludzkiej pracy, talentu oraz wiary, które przez wieki pozostawiły swój ślad w solnych podziemiach.
Pełni wrażeń i wdzięczności za bezpieczną podróż pielgrzymi wyruszyli następnie w dalszą drogę, kontynuując pielgrzymkę śladami św. Jana Pawła II.
Za nami wyjątkowy i pełen duchowych przeżyć czas Triduum Paschalnego – najważniejszych dni w roku liturgicznym, w których razem przeżywaliśmy tajemnicę męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.
Wielki Piątek był dniem ciszy, zadumy i modlitwy. Szczególnym momentem była adoracja Krzyża oraz czuwanie przy Grobie Pańskim. W naszej parafii pielęgnowana jest także piękna tradycja bochenka chleba, przypominająca o Chrystusie – Chlebie Życia oraz o potrzebie dzielenia się z drugim człowiekiem
Wigilia Paschalna wprowadziła nas w radość Zmartwychwstania. Liturgia światła, odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych i wspólna Eucharystia zgromadziły licznie wiernych, którzy razem przeżywali zwycięstwo życia nad śmiercią.
Procesja rezurekcyjna była uroczystym ogłoszeniem radosnej nowiny: Chrystus Zmartwychwstał! Wspólny śpiew, modlitwa i obecność całej wspólnoty parafialnej stworzyły wyjątkową atmosferę jedności i wiary.
Dziękujemy wszystkim, którzy zaangażowali się w przygotowanie liturgii oraz wspólne przeżywanie tych świętych dni.
Niech radość Zmartwychwstania trwa w naszych sercach każdego dnia! Alleluja!
przed nami najważniejszy czas w roku liturgicznym – Wielki Tydzień, w którym w sposób szczególny przeżywamy tajemnice naszej wiary. Serdecznie zapraszamy wszystkich do wspólnego uczestnictwa w liturgii tych świętych dni.
Rozpoczniemy w Niedzielę Palmową, wspominając uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy. To dzień radości, ale i zapowiedzi nadchodzącej Męki Pańskiej.
W Wielki Czwartek zgromadzimy się, aby przeżywać ustanowienie Eucharystii i Kapłaństwa. To dzień wdzięczności za obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie oraz za dar kapłanów.
Wielki Piątek wprowadzi nas w głębię tajemnicy Męki Pańskiej. W ciszy i skupieniu będziemy uczestniczyć w nabożeństwie, rozważając ofiarę Jezusa na krzyżu – znak największej miłości do człowieka.
Wielka Sobota to czas ciszy przy Grobie Pańskim, adoracji i czuwania. To chwila zatrzymania, w której Kościół trwa w modlitwie, oczekując Zmartwychwstania.
Kulminacją tych dni będzie Liturgia Wigilii Paschalnej – najważniejsza celebracja w roku, będąca przedsmakiem radości Zmartwychwstania. W blasku paschalnego światła ogłosimy zwycięstwo życia nad śmiercią.
Wreszcie poranek wielkanocny napełni nas radością – Chrystus zmartwychwstał! To dzień nadziei, nowego życia i zwycięstwa miłości.
Zapraszamy wszystkich do wspólnego przeżywania tych wyjątkowych dni. Niech Wielki Tydzień stanie się dla nas czasem odnowy wiary, nadziei i miłości.
