Autor: Andrzej Kowal

Kolejnym i zarazem jednym z najbardziej wzruszających punktów naszej pielgrzymki śladami św. Jana Pawła II były Wadowice – rodzinne miasto Karola Wojtyły. To właśnie tutaj 18 maja 1920 roku przyszedł na świat przyszły papież, którego życie i pontyfikat odcisnęły niezwykłe piętno na historii Kościoła i świata.

Spacerując ulicami Wadowic, pielgrzymi mogli zobaczyć miejsca związane z dzieciństwem i młodością Karola Wojtyły. To tutaj dorastał, uczęszczał do szkoły, rozwijał swoje zainteresowania sportowe i teatralne oraz pogłębiał swoją wiarę. Wadowice były dla niego miejscem szczególnym, do którego wielokrotnie wracał pamięcią przez całe życie. Sam Jan Paweł II podczas pielgrzymki do rodzinnego miasta w 1999 roku powiedział: „Tutaj, w tym mieście, w Wadowicach, wszystko się zaczęło”.

Szczególnym miejscem naszej wizyty było Muzeum Dom Rodzinny Jana Pawła II. Nowoczesna ekspozycja prowadzi zwiedzających przez kolejne etapy życia Karola Wojtyły – od dzieciństwa i lat szkolnych, przez okres okupacji, kapłaństwo, posługę biskupią i kardynalską, aż po wybór na Stolicę Piotrową i lata pontyfikatu. Wśród zgromadzonych pamiątek znajdują się fotografie, dokumenty, przedmioty codziennego użytku oraz liczne materiały multimedialne, które pozwalają lepiej poznać człowieka, który został papieżem.

Nieopodal rodzinnego domu znajduje się Bazylika Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny. W tej świątyni 20 czerwca 1920 roku Karol Wojtyła został ochrzczony i tutaj stawiał pierwsze kroki na drodze wiary. To właśnie w tym kościele modlił się jako dziecko, ministrant i młody człowiek rozeznający swoje powołanie. Dla pielgrzymów była to wyjątkowa okazja do modlitwy przy chrzcielnicy, przy której rozpoczęła się duchowa droga świętego papieża.

Zwiedzając Wadowice, mogliśmy lepiej zrozumieć, jak wielki wpływ na kształtowanie charakteru i wiary Karola Wojtyły miały rodzina, parafia oraz środowisko rodzinnego miasta. To tutaj nauczył się miłości do Boga, Ojczyzny i drugiego człowieka. Te wartości niósł później przez całe życie – jako kapłan, biskup Krakowa, a następnie papież Jan Paweł II.

Wizyta w Wadowicach była dla uczestników pielgrzymki nie tylko spotkaniem z historią, ale przede wszystkim okazją do refleksji nad tym, jak wielkie rzeczy Bóg może uczynić przez człowieka, który wiernie odpowiada na swoje powołanie. W miejscu, gdzie „wszystko się zaczęło”, mogliśmy na nowo odkryć źródła wiary i duchowości św. Jana Pawła II oraz dziękować za jego życie, nauczanie i świętość.

Kolejnym ważnym etapem naszej pielgrzymki śladami św. Jana Pawła II była Kalwaria Zebrzydowska – jedno z najważniejszych sanktuariów maryjnych w Polsce, szczególnie bliskie sercu Karola Wojtyły. To miejsce towarzyszyło mu przez całe życie – od lat dziecięcych, poprzez kapłaństwo i posługę biskupią, aż po pontyfikat.

Młody Karol Wojtyła przybywał do Kalwarii wraz ze swoim ojcem z pobliskich Wadowic. W cieniu kalwaryjskich dróżek i przed cudownym obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej dojrzewała jego wiara i szczególne nabożeństwo do Matki Bożej. To tutaj uczył się modlitwy, zawierzenia i zaufania Bogu. Po śmierci matki, a później brata i ojca, Kalwaria stała się dla niego miejscem duchowego umocnienia i odnajdywania nadziei.

Po przyjęciu święceń kapłańskich Karol Wojtyła często powracał do sanktuarium jako ksiądz, a następnie biskup i arcybiskup krakowski. Brał udział w uroczystościach religijnych, prowadził modlitwy oraz pielgrzymował po kalwaryjskich dróżkach razem z wiernymi. Wielokrotnie podkreślał, że Kalwaria była jednym z najważniejszych miejsc na mapie jego duchowego życia.

Także jako papież Jan Paweł II nie zapomniał o ukochanym sanktuarium. Podczas każdej pielgrzymki do Ojczyzny starał się odwiedzać Kalwarię Zebrzydowską. Szczególnie wzruszająca była jego wizyta w 1979 roku, podczas pierwszej pielgrzymki do Polski po wyborze na Stolicę Piotrową. Powrócił również w roku 2002, kiedy jako człowiek naznaczony cierpieniem i chorobą modlił się przed obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej. Wówczas wypowiedział słowa, które na trwałe zapisały się w historii sanktuarium:

„Tutaj, u stóp Matki Kalwaryjskiej, zawsze znajdowałem siłę, pociechę i światło dla mojego życia”.

Jan Paweł II często wspominał, że Kalwaria była miejscem, do którego przychodził ze wszystkimi ważnymi sprawami swojego życia i posługi. Modlił się tutaj o rozeznanie powołania kapłańskiego, o siłę do pełnienia obowiązków biskupa, a później także o mądrość i wytrwałość w prowadzeniu Kościoła powszechnego. Sanktuarium było dla niego prawdziwą szkołą modlitwy i zawierzenia Matce Bożej.

Podczas naszej wizyty nawiedziliśmy Bazylikę Matki Bożej Anielskiej oraz modliliśmy się przed cudownym obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej. Mogliśmy również podziwiać piękno kalwaryjskich dróżek i kaplic rozsianych po okolicznych wzgórzach. To wyjątkowe miejsce pozwoliło nam jeszcze głębiej zrozumieć duchowość św. Jana Pawła II oraz jego szczególną więź z Maryją.

Wizyta w Kalwarii Zebrzydowskiej była dla pielgrzymów czasem modlitwy, refleksji i wdzięczności za dar życia oraz pontyfikatu św. Jana Pawła II, którego wiara i świadectwo nadal inspirują kolejne pokolenia chrześcijan.

Kolejnym punktem naszej pielgrzymki była Katedra Wawelska – jedna z najważniejszych świątyń w Polsce, nierozerwalnie związana z historią naszego narodu oraz życiem św. Jana Pawła II. To właśnie tutaj Karol Wojtyła przyjął święcenia kapłańskie, a później wielokrotnie modlił się jako biskup i metropolita krakowski.

Podczas zwiedzania pielgrzymi mogli podziwiać majestatyczne wnętrze katedry, królewskie kaplice oraz grobowce królów Polski, bohaterów narodowych i wybitnych postaci naszej historii. Szczególne zainteresowanie wzbudziły także wieże katedralne, z których najsłynniejsza – Wieża Zygmuntowska – skrywa Dzwon Zygmunta, od wieków towarzyszący najważniejszym wydarzeniom w dziejach Ojczyzny.

Wizyta na Wawelu była nie tylko lekcją historii, ale także okazją do modlitwy i refleksji nad duchowym dziedzictwem św. Jana Pawła II. W miejscu tak bliskim sercu Papieża Polaka pielgrzymi mogli jeszcze głębiej przeżywać jego nauczanie oraz dziękować za świadectwo wiary, które pozostawił kolejnym pokoleniom.

Wczesnym rankiem 1 maja uczestnicy parafialnej pielgrzymki śladami św. Jana Pawła II wyruszyli w drogę, rozpoczynając wspólne pielgrzymowanie pełne modlitwy, refleksji i odkrywania miejsc związanych z historią oraz duchowym dziedzictwem naszego wielkiego Rodaka.

Pierwszym punktem programu była Kopalnia Soli w Wieliczce – jeden z najcenniejszych zabytków Polski i świata. Historia kopalni sięga XIII wieku, a przez stulecia była ona jednym z najważniejszych ośrodków wydobycia soli w Europie. To niezwykłe miejsce zachwyca podziemnymi komorami, korytarzami, jeziorami oraz wyjątkowymi rzeźbami wykutymi w soli. Szczególne wrażenie na zwiedzających robi Kaplica św. Kingi – prawdziwe podziemne sanktuarium, którego ściany, ołtarze i żyrandole wykonane są z soli. Kopalnia od 1978 roku znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO i jest jednym z najchętniej odwiedzanych miejsc w Polsce.

Zwiedzanie Wieliczki było nie tylko spotkaniem z historią i kulturą, ale także okazją do podziwiania ludzkiej pracy, talentu oraz wiary, które przez wieki pozostawiły swój ślad w solnych podziemiach.

Pełni wrażeń i wdzięczności za bezpieczną podróż pielgrzymi wyruszyli następnie w dalszą drogę, kontynuując pielgrzymkę śladami św. Jana Pawła II.

Serdecznie zapraszamy wszystkich Parafian oraz Gości na XI Kiermasz Wielkanocny, który odbędzie się 29 marca 2026 roku o godz. 9.00 na ul. Kościelnej (plac przy kościele pw. św. Michała Archanioła).

To wyjątkowe wydarzenie będzie okazją do wspólnego spotkania, wprowadzenia się w świąteczny nastrój oraz nabycia pięknych ozdób wielkanocnych i lokalnych wyrobów. Kiermasz sprzyja integracji naszej wspólnoty oraz wspiera inicjatywy parafialne.

Zachęcamy do udziału całe rodziny – czekać będzie miła, świąteczna atmosfera!

Do zobaczenia!